Φυσιογνωμοχαράκτης (Physionotrace)

Φυσιογνωμοχαράκτης 01Ο Φυσιογνωμοχαράκτης μπορεί να θεωρηθεί ως ο ιδεολογικός πρόδρομος της φωτογραφίας. Εφευρέτης της φυσιογνωμοχάραξης είναι ο Gilles-Louis Chrétien ο οποίος γεννήθηκε στις Βερσαλλίες το 1754.
Το 1786 η φυσιογνωμοχάραξη στηριζόταν στη μέθοδο του παντογράφου (σ.σ. ένα σύστημα με
 Pantografe Video
Pantograph Video
ξύλινους ράβδους ικανό να αντιγράφει το σχέδιο υπό κλίμακα) όπου επιτυγχάνεται η ρεαλιστική απόδοση των χαρακτηριστικών των προσώπων που απεικονίζονταν. Σημαντικό ρόλο είχε η τεχνική του εκάστοτε φυσιογνωμοχαράκτη. Τα πορτρέτα με αυτή τη μέθοδο, έχουν σχεδόν πάντα Φυσιογνωμοχαράκτης 02μια επίπεδη παγωμένη έκφραση.
Οι σημαντικοί εκφραστές στην Γαλία ήταν ο

Edme Quenedey des Ricets, ο François Gonord

και ο Gilles-Louis Chrétien.
Δούλευαν αρχικά πάνω σε χαρτί, αλλά γρήγορα το αντικατέστησαν και με άλλα υλικά όπως ξύλο, φίλντισι, μενταγιόν.
Η μέθοδος αυτή παρουσίαζε δύο διαφορετικούς τρόπους κατασκευής : του πορτρέτου σιλουέτας και του πορτραίτου
γκραβούρας.
Physionotrace by Gilles-Louis
Physionotrace by Gilles-Louis
Physionotrace 02
Physionotrace
Φυσιογνωμοχάραξη μενταγιόν 18ος αιώνας
Φυσιογνωμοχάραξη μενταγιόν
Φυσιογνωμοχάραξη μενταγιόν
Φυσιογνωμοχάραξη μενταγιόν
Physionotrace 03
Physionotrace
Portrait de Stendhal au physionotrace
Portrait de Stendhal au physionotrace
physionotrace portrait
physionotrace portrait
Φυσιογνωμοχαράκτης 03
Φυσιογνωμοχαράκτης

Στην ενότητα‘Η Έκφραση’ αναφερόμαστε σε σκέψεις και ιδέες που επηρέασαν το φωτογραφικό μέσο και την έκφραση της φωτογραφίας. Οι αναφορές δεν σηματοδοτούν οπωσδήποτε παραδείγματα προς αντιγραφή.
Δεν αντιγράφουμε παρά μόνο ως άσκηση.
Συμβουλευόμαστε την εμπειρία του χρόνου.

Φωτογραφία είναι το μάτι του φωτογράφου, η ενστικτώδης σύλληψη του χρόνου. Το ένστικτο μιας στιγμής που η φωτογραφία την εγκλωβίζει για να μεταφέρει στον θεατή μια νέα πραγματικότητα. Φιλοσοφικές απόψεις και ατέλειωτες συζητήσεις. Απόψεις και εκφράσεις, μέσα από την πνευματική ενέργεια των δημιουργών, τις γνώσεις τους, που απέκτησαν από την συνεχή άσκήση και παιδεία, από την συσσωρευμένη, μέσα τους, ιστορική και κοινωνική συνείδηση.

Η φωτογραφία ως τέχνη είναι η γυμνή ψυχή με την ειλικρίνεια της αυθόρμητης σκέψης.

Ο φωτογράφος γίνεται καλλιτέχνης όταν απαλλάσσεται από τις έτοιμες ιδέες και επεξεργάζεται την δική του, δομημένη άποψη για τις εικόνες.
Η φωτογραφία εξελίσσεται σε έργο τέχνης όταν το θέμα της συνυπάρχει αρμονικά με την φόρμα, με ένα στυλ, με τα χρώματα με έναν εμφανή αισθησιασμό.

Η Φωτογραφία ως σύνθετη τέχνη διεγείρει, όταν αποδεσμεύεται από το θέμα.